Terapia Cranio-Sacral

ręce1

Delikatna, nieinwazyjna  terapia wywodząca się z osteopatii. Za ojców tej terapii uważa się amerykańskich lekarzy osteopatów. Terapia polega na pracy z ciałem pacjenta, gdzie za pomocą subtelnego dotyku wyczuwa się napięcia i nieprawidłowości w strukturach oraz ruchach tkanek, a także kości całego systemu czaszkowo-krzyżowego, który obejmuje: ruchomość ośrodkowego układu nerwowego, wzajemne napięcie układu oponowego, ruchomość kości czaszki,  ruch kości krzyżowej.

System czaszkowo – krzyżowy bierze swoją nazwę od przyczepów  anatomicznych opony twardej rdzenia kręgowego, która w części bliższej przyczepia się w okolicach otworu wielkiego czaszki, a w części dalszej do kości krzyżowej. Opona twarda jest przekaźnikiem napięć zstępujących z czaszki w kierunku dolnym naszego ciała i wstępujących od kości krzyżowej w kierunku czaszki. Mechanizmem napędowym tego subtelnego systemu jest pulsacyjny rytm powstający podczas produkcji i absorbcji płynu mózgowo – rdzeniowego. W przypadku wielu schorzeń rytm ten ulega zaburzeniu.
Doświadczony terapeuta poprzez odpowiednie techniki może wyczuć rytm Czaszkowo-Krzyżowy i wpłynąć na jego normalizację. Prawidłowe funkcjonowanie tego systemu jest warunkiem zachowania homestazy w układzie nerwowym, trzewnym i hormonalnym. Terapia metodą Czaszkowo-Krzyżową jest także kluczem niezbędnym dla procesów odnowy i regeneracji organizmu, gdyż napięcia opon czaszkowych przenoszą się na zespół mięśniowo – powięziowy naszego całego ciała.
Terapeuta za pomocą lekkiego dotyku wyczuwa nieprawidłowe napięcia tkanki nie tylko w obrębie czaszki, kręgosłupa i miednicy, ale pośrednio również w całym ciele wykorzystując zjawisko wzajemnych napięć tkankowych w układzie mięśniowo – powięziowym. Poprzez delikatny dotyk terapeuta balansuje  nieprawidłowe napięcia w szkielecie kostnym, mięśniach i powięziach.
Terapia daje praktycznie nieograniczone możliwości pracy z pacjentem w każdym przedziale wiekowym od okresu noworodkowego aż po wiek podeszły, kiedy dopasowanie odpowiednich technik terapii jest ograniczone i obwarowane wieloma przeciwwskazaniami.
Podstawowym założeniem terapii jest fakt, że ośrodkowy układ nerwowy i struktury z nim sprzężone podlegają rytmicznemu ruchowi i że prawidłowy przebieg tego ruchu jest niezwykle istotny dla ludzkiego życia i zdrowia.

Wskazania do terapii:
– bóle głowy, kręgosłupa i stawów obwodowych
– szumy uszne, bezsenność, stres, labilny nastrój
– nadpobudliwość, nerwice, depresje w stanach po traumach fizycznych i emocjonalnych
– zaburzenia koncentracji, trudności w uczeniu się
– psychozy, autyzm, kłopoty z koncentracją, zaburzenia osobowości u dzieci i dorosłych, stres,depresja, dysleksja, kłopoty z nauką i koncentracją.
– kłopoty ze wzrokiem i słuchem, nawracające zapalenie uszu u dzieci i dorosłych, zapalenia zatok, napięcia i bóle w stawie skroniowo – żuchwowym, wybicie żuchwy, wady zgryzu.
– zapalenie korzonków, rwa kulszowa, skoliozy, bolesne napięcie barków, wszystkie urazy powypadkowe, np. powypadkowy uraz odgięciowy kręgosłupa.
– korygowanie wad zgryzu, prostowanie zębów.
– działa uspokajająco i poprawia funkcjonowanie organizmu.
Poza tym terapia ta pogłębia oddech u astmatyków, likwiduje niezidentyfikowane bóle brzucha, pomaga w chorobie Meniera, poprawia krążenie, pracę układu limfatycznego i likwiduje urazy poporodowe. Niezwykłe w tej metodzie jest to, że dolegliwości często wyraźnie się zmniejszają, albo nawet ustępują już po pierwszym zabiegu.